Sieci korporacyjne – warstwa, której nikt nie docenia, dopóki nie ulegnie awarii

05.11.2026
Andrew Hay
Andrew Hay, dyrektor operacyjny

Sieć to warstwa, którą w dyskusjach na temat suwerenności zazwyczaj pomija się. Oceniane są aplikacje, oceniane są platformy danych, a sieć traktowana jest jak infrastruktura techniczna. Chmura Komisji

Sovereignty Framework nie chce tego pominąć i ma ku temu dobry powód. To właśnie w tej „instalacji” pakiety przekraczają granice jurysdykcji, oprogramowanie układowe jest podpisywane, a płaszczyzna zarządzania po cichu eksportuje dane telemetryczne dotyczące działania do zagranicznej chmury.

Obecny stan sieci korporacyjnych

Dominują dwa wzorce.

  • Duże europejskie przedsiębiorstwo korzystające z rozwiązań SD-WAN i SASE od jednego z wiodących amerykańskich dostawców, z kontrolerami zarządzanymi w chmurze, których serwery znajdują się w Stanach Zjednoczonych lub w regionie europejskim, którego centrala znajduje się w USA. Taka infrastruktura zazwyczaj uzyskuje ocenę SEAL-1 w ramach SOV-5 i SOV-7, niezależnie od fizycznej lokalizacji urządzeń.
  • Europejskie przedsiębiorstwo korzystające z sieci kampusowej i sieci centrum danych od europejskiego dostawcy, z lokalnym zarządzaniem, ale opierające się na oprogramowaniu układowym spoza UE w układach scalonych. Ta infrastruktura może osiągnąć poziom SEAL-2 w zakresie celów operacyjnych, ale nie osiąga poziomu SOV-5 z powodu warstwy układów scalonych.

Cele SOV, które odgrywają kluczową rolę w tworzeniu sieci kontaktów

SOV-5, łańcuch dostaw

Jest to cel, który zespoły ds. sieci najczęściej nie doceniają. Model ten bada, gdzie produkowany jest sprzęt, skąd pochodzi podpis oprogramowania układowego i skąd są pobierane jego aktualizacje, a także na ile przejrzysty jest łańcuch poddostawców.

W przypadku większości sieci korporacyjnych aktualizacje oprogramowania układowego pochodzą spoza UE i są podpisane kluczami spoza UE. Stanowi to zagrożenie klasy SOV-5, niezależnie od tego, czy pakiety opuszczają kraj, czy nie.

SOV-7, bezpieczeństwo i zgodność z przepisami

Kwestia lokalizacji Centrum Operacyjnego Sieci (NOC) i Centrum Operacyjnego Bezpieczeństwa (SOC) budzi większe kontrowersje w branży sieciowej niż gdziekolwiek indziej, ponieważ dane operacyjne monitorowane przez NOC – zapisy przepływu, zmiany konfiguracji i dane dotyczące topologii – same w sobie mają charakter wrażliwy.

Jeśli centrum operacyjne (NOC) znajduje się w jurysdykcji spoza UE, dane telemetryczne również tam się znajdują, a ramy prawne traktują je jako dane przekraczające granicę.

SOV-6, technologia

Standardy otwarte a standardy zastrzeżone.

Sieć oparta na udokumentowanych protokołach i otwartych interfejsach API jest przenośna.

Sieć oparta na zastrzeżonym kontrolerze z zastrzeżonymi formatami danych telemetrycznych nie spełnia tych warunków. Ta struktura nagradza pierwszy przypadek, a karze drugi.

Problem z płaszczyzną zarządzania

Sieci zarządzane w chmurze stanowią obecnie największy problem związany z suwerennością w większości przedsiębiorstw, a jednocześnie ten, który najczęściej pozostaje niezauważony.

Kiedy dostawca rozwiązań sieciowych przenosi swój kontroler do chmury, mają miejsce jednocześnie trzy rzeczy.

  • Dane konfiguracyjne opuszczają siedzibę klienta.
  • Dane telemetryczne opuszczają siedzibę klienta.
  • Punkty końcowe interfejsu API kontroli przechodzą pod jurysdykcję dostawcy.

System nie bierze pod uwagę, czy jest to wygodne. Ocenia on ryzyko związane z jurysdykcją. Sieć SD-WAN zarządzana w chmurze, której kontroler znajduje się w Stanach Zjednoczonych, nie spełnia wymogów SEAL-2, niezależnie od tego, co mówi prezentacja sprzedażowa.

Istnieją trzy uzasadnione stanowiska:

  1. Przenieś kontroler do instancji hostowanej w UE, z obsługą techniczną w UE i przechowywaniem kluczy w UE. Niektórzy dostawcy oferują taką usługę, inni nie.
  2. Przejdź do dostawcy z UE, którego kontroler jest domyślnie hostowany w UE. Często jest to temat zbyt obszerny, by organizacja mogła go ogarnąć w ramach jednego cyklu.
  3. Przejść na model kontrolera hostowanego we własnym zakresie w infrastrukturze unijnej, godząc się na związane z tym obciążenie operacyjne. Często jest to jedyna droga do uzyskania certyfikatu SEAL-3.

Kwestia oprogramowania układowego i podpisywania

Kwestia oprogramowania układowego sprawia, że debaty na temat suwerenności stają się niekomfortowe, ponieważ na głównym rynku sieci korporacyjnych praktycznie nie ma europejskich układów scalonych.

W ramach tych wytycznych uwzględniono tę kwestię i nie wymaga się stosowania europejskich układów scalonych na każdym poziomie. Wymagana jest natomiast przejrzystość, prawo do przeprowadzania audytów oraz kontrola nad procesem wprowadzania aktualizacji.

Praktyczne pozycje, które zbierają wysokie oceny:

  • Repozytorium aktualizacji oprogramowania hostowane w UE, zarządzane przez klienta lub integratora z UE, zawierające podpisane obrazy oprogramowania układowego, których poprawność jest weryfikowana lokalnie.
  • Udokumentowana lista poddostawców wraz z uprawnieniami do przeprowadzania audytów, zawierająca informacje o lokalizacji kluczy podpisujących.
  • Klauzula umowna wymagająca powiadomienia o każdej zmianie kraju, w którym opracowywane jest oprogramowanie układowe lub w którym następuje jego podpisanie.

Osiem pytań dotyczących sieci, które warto zadać przed kolejną aktualizacją

  1. Gdzie znajduje się płaszczyzna zarządzania i pod czyją jurysdykcją podlega?
  2. Gdzie przechowywane są dane telemetryczne dotyczące pracy i jak długo są one przechowywane?
  3. Który kraj podpisuje oprogramowanie układowe dla poszczególnych linii sprzętowych i kto jest w posiadaniu kluczy do podpisywania?
  4. Jak wygląda zasięg terytorialny NOC i czy możemy zawrzeć umowę dotyczącą NOC obejmującego wyłącznie terytorium UE?
  5. Które interfejsy API służące do sterowania są udokumentowane i ogólnodostępne, a które są zastrzeżone?
  6. Jaka jest nasza pozycja wyjściowa, jeśli dostawca zmieni jurysdykcję, w której znajduje się serwer kontrolera, w trakcie trwania umowy?
  7. Którzy poddostawcy występują w łańcuchu dostaw i jakie uprawnienia kontrolne przysługują nam w stosunku do nich?
  8. Jaki wynik SEAL przedstawilibyśmy dzisiaj organowi regulacyjnemu, biorąc pod uwagę kryteria faktycznie stosowane przez Komisję?

Co to oznacza dla kupujących

Sieć wypada gorzej, niż sądzi większość dyrektorów ds. informatyki, a wprowadzenie poprawek jest mniej uciążliwe niż całkowita zmiana dostawcy.

Zacznij od płaszczyzny zarządzania i ścieżki aktualizacji oprogramowania układowego. Te dwie zmiany zazwyczaj powodują podniesienie poziomu bezpieczeństwa infrastruktury o jeden pełny poziom SEAL.

W poście nr 5 przedstawiono, jak korzystać z kalkulatora Komisji na podstawie niewielkiego, realistycznego przykładu, dzięki czemu będziesz mógł zacząć oceniać wartość swojej nieruchomości jeszcze przed ogłoszeniem kolejnego przetargu.